De 10e week (deel A)

In week 10 vliegen de laatste vier puppen uit. Een week waarin ik me maar al te bewust ben van mijn gemengde gevoelens. Het is fantastisch op het moment dat de puppen als kleine wezentjes geboren worden en het is natuurlijk even fantastisch dat ze na een aantal weken op eigen benen kunnen staan en het nest gezond en wel kunnen verlaten. En als ze dan ook nog een nieuw warm nest tegemoet gaan is dat helemaal waar ik mijn handen voor in elkaar mag knijpen.

Toen ik jaren geleden zelf mijn pupje ophaalde zag ik dat de fokker tranen in de ogen had toen ze het pupje bij mij op schoot zette. Dit verraste mij enorm, ik had er nooit bij stil gestaan dat dit kon gebeuren. Ik was zo blij met mijn nieuwe aanwinst en had er tot dusver helemaal niet bij stil gestaan dat er ook nog de fokker was met haar gevoel die het pupje afstaat en aan mij toevertrouwd. En dat gevoel was niet neutraal. Dat was een gevoel van afscheid van een periode van zorg en liefde voor dat gene wat je geboren hebt zien worden.

Nu ik dit zelf voor de tweede keer meemaak realiseer ik me maar al te goed dat dit afscheid pijn doet. Je maakt iemand verschrikkelijk gelukkig maar zelf heb je het even heel zwaar. En tegelijkertijd ben je dankbaar dat je voor dat prachtige hondje iemand hebt gevonden die jouw zorg wil voortzetten. Iemand die er voor 200% voor gaat want daar heb ik naar gezocht.

Jullie hebben het allemaal gemerkt, het kostte me erg veel moeite en ik mis dat grut. Jullie maken me dan ook verschrikkelijk blij met een telefoontje, mailtje en foto’s.

Van sommige kreeg ik meteen al foto’s en iedereen heeft meteen laten horen hoe het met het pupje is gegaan na de autorit of de eerste nacht. En het is goed gegaan. De puppen zijn zo flexibel. Ze leven in het nu en doen in het nu. Als ze liefde, aandacht en eten krijgen zijn ze weer tevreden. Nog even genieten van hun meegenomen nestgeurtje en dan……het nieuwe leven opslurpen.

Na dit korte, misschien wat emotionele stukje, wil ik jullie allemaal bedanken voor de keren dat jullie de moeite hebben genomen langs te komen. Dat jullie een stukje van jezelf hebben willen laten zien zodat ik mijn beslissing kon nemen en dat jullie de pup liefdevol opnemen in jullie gezin. Ik hoop dat jullie aan de pup een geweldige kameraad, vriend maar vooral hond hebben voor de komende 12 of 13 jaar.

Dank.

Op woensdagmiddag wordt Bindi opgehaald, donderdagochtend Beli, zaterdag Barree en maandag  verlaat Baroes het nest. Met z’n viertjes genieten ze nog van het heerlijke buitenspelen, botjes, elkaar maar vooral van slapen.

DSC_0937.JPG DSC_0938.JPG
Bindi op haar uitkijkplaats in de tuin.                                    Beli heeft haast dezelfde plaats toegeëigend.

DSC_0947.JPG  DSC_0957.JPG
Bindi met haar kluif.                                                                Baroes ontspannen voor de deur in de
kamer. Hier liggen alle puppen graag.

DSC_0967.JPG DSC_0968.JPG
Maar ze liggen ook graag onder de trap. Bindi                            en Barree.

DSC_0969.JPG
Barree. staartje van Bindi, Beli en Baroes onder de trap, een van de favoriete slaapplekjes

DSC_0954.JPG
Wat een droppie he!

DSC_0959.JPG DSC_0970.JPG
Baroes, alert door het roepen van haar naam.                           Djamara nog even op de foto met Bindi.

DSC_0962.JPG
Piep muis. Bindi wordt net wakker.

DSC_0972.JPG DSC_0978.JPG
Voordat ze vertrekken toch nog even wegen. Bindi bleef zo lief zitten in het te kleine mandje. Nog even met moeder Chamook op de foto.

DSC_0986.JPG  DSC_0989.JPG
Samen met het nieuwe baasje op de foto.
                                       Kleine Bindi is nu groot!

  DSC_0975.JPG
Beli, Bindi en Baroes

DSC_0976.JPG
En nog eens, Beli, Bindi en Baroes

DSC_0996.JPG DSC_0998.JPG
Beli en Barree                                                                                    Barree

DSC_0999.JPG  DSC_1004.JPG
Beli                                                                                                       Een van de laatste knuffels met Beli

DSC_1010.JPG DSC_1012.JPG 
Samen met de nieuwe baasjes van Beli.                                                Een lief moment.

 DSC_1020.JPGDSC_1026.JPG 
Boven Baroes, onder Barree                             Barree met moeder Chamook

 DSC_1035.JPG  DSC_1044.JPG
De bench van Baroes uitproberen.                         Chamook vindt het wel een lekker plekje.

DSC_1041.JPG DSC_1053.JPG
Baroes en Barree hebben zich vermaakt met kranten maar zijn toch liever uit de ren. Soms staat één oor van Barree.

DSC_1048.JPG DSC_1049.JPG 
Ohh, Barree                                                                                        correctie met stem en hij stopt.

DSC_1059.JPG DSC_1056.JPG 
Gezellig samen trekken.                                                  Baroes heeft de prooi gewonnen.

DSC_1058.JPG DSC_1065.JPG
Barree moet het met de restjes doen.                                           Gewoon een heerlijke kop.

 DSC_1072.JPG DSC_1077.JPG
Hier zijn duidelijke de schuin geplaatste wolvenogen te zien. Allebei luisteren ze naar een geluidje. Baroes met opstaande oren en Barree nog met flappertjes.

DSC_1079.JPG DSC_1080.JPG 
Barree, oogjes open                                                                                        oogjes dicht

DSC_1081.JPG DSC_1082.JPG 
Baroes, oogjes open                                                                        oogjes dicht.

P1010534.JPG  DSC_1084.JPG
Nog even een foto met Barree, lekker bijten op mijn duim.       De nieuwe baasjes van Barree.